The story of Cambodia

Tijdens de reis heb ik een soort van dag-reisboek bijgehouden,

22 Maart 2010
Onze reis naar Cambodja is eindelijk begonnen. We zijn nog maar een paar uur aan het vliegen, maar het word nu steeds meer realiteit. Hier in het vliegtuig is het 100% genieten. We worden flink verwend met heerlijk eten en drinken, voor mijn stoel hangt een televisie, ik zit naast het raam en geniet van het prachtige uitzicht. Waar we nu precies vliegen weet ik niet, maar ongeveer een half uur geleden vlogen we ergens bij Rusland, waar we heel veel sneeuw konden zien. Vanaf zo'n hoge afstand is het echt wel gaaf om te zien, je word stil gezet bij het feit hoe groot God is! En hoe mooi God alles heeft gemaakt. Ik ben echt benieuwd wat we allemaal nog te zien krijgen, maar tot nu toe is het 100% genieten! Heerlijk!


23 Maart 2010
Na een lange reis van ongeveer 25/26 uur kwamen we aan in Phnom Penh, eerst nog een tussenlanding in Siem Riep (Cambodja), waar we met de bus werden opgehaald door Joke en een paar mensen van haar organisatie. Na een korte busreis kwamen we aan bij het hotel en werden de kamers verdeeld. Samen met Esther mocht ik op kamer 106, een erg luxe kamer met een heerlijke douche en airco. nadat we onze koffers naar boven hadden gebracht, mochten we even douchen en ons klaar maken voor de middag.


Om ongeveer 3 uur werden we naar stichting Hope gebracht waar we nog meer uitleg kregen over de Cambodjaanse cultuur en over wat stichting Hope doet, daarna gingen we een tijd hebben van voorbede en aanbidding wat ik mocht leiden. Niet lang daarna moesten we naar boven waar we feest gingen vieren voor Anna! Echt een groot feest meet heel veel eten, muziek en speciale Cambodjaanse dansen. Om 19 uur gingen we weer terug naar het hotel en om 20:30 algen we al te slapen.


24 Maart 2010
Nog nooit heb ik zo heerlijk geslapen! Om 20:30 viel ik in slaap en om 06:30 werd ik wakker. Esther was al helemaal klaar, maar daar had ik niks van gemerkt. Na een heerlijke douche moesten we gauw onze koffers pakken, want om 07:00 vertrokken we naar Kampot, waar we om 11:50 aankwamen. Een lange busreis op hobbelige wegen, maar voor mijn gevoel ign het heel snel, want het uitzicht was prachtig!

Het verschil tussen rijkdom en armoede is goed te zien, maar het staat kris-kras door elkaar heen, dus wat je ziet is een super groot en lux huis met daarnaast een krot, echt apart. Afgoderij is hier zeker veel, je ziet gewoon grote parken met allemaal tempels, boedha's en andere rare beelden. Ook op straat vind je veel kleine tempels, echt apart.
We hebben onderweg veel geizen, hun manier van reizen bijvoorbeeld, met 5 mensen op 1 scooter of een gigantische stapel met van alles en nog wat wat vervoerd moet worden en waar vaak ook nog eens mensen boven op zitten.
We zijn ook langs vuilnisbelten gereden waar je kinderen ziet lopen op zoek naar voedsel.. heftig.. En we hebben nog zoveel meer gezien.


Na onze aankomst in Kampot werden we hartelijk ontvangen door het personeel, de kamers werden weer verdeeld en onze koffers werden naar boven gedragen. Kamer 216 dit keer die ik samen met Manon deel. Weer een super lux hotel! Heerlijk! :)

Niet lang na onze aankomst gingen we eten, rijst met van alles en nog wat, lekker, maar wel apart. Toen we klaar waren met eten gingen we met z'n allen bezig met de teambuilding. Omdat het droogseizoen is konden we niet in het park, waardoor we aan de kant van de weg de teambuilding spelletjes moesten spelen. Wel erg leuk!




De mensen hier zijn zo aardig en ze doen gewoon overal aan mee! We kwamen daar ook 4 kids tegen die de rest van de middag bij ons waren.
Mensen van het team hebben nog voetbal gespeeld en Esther en ik gingen maar wat foto's maken. Het was voor mij te warm om mee te spelen.




Aan het eind van de middag hebben we nog even gelopen, cola gekocht, gedouched, Anna kwam nog even bij ons op visiteen toen was het alweer tijd om te eten. Sol en nog een Cambodjaanse jongen hebben ij geleerd om met stokjes te eten, wat me af en toe zelfs lukte! :)

Om 19 uur begonnen we ongeveer met de dienst, een half uur aanbidding en daarna ging Pieter preken. Na de preek mocht ik een stukje aanbidding doen en de rest van het Nl team gingen de Cambodjaanse mensen zalven. Echt bijzonder was het! Daarna werden wij gezalfd. Na het zalven moest ik alleen zingen, het was muisstil en ik voelde God zo dichtbij! Dit was pas genieten!
Die avond hebben 2 mannen die in het hotel werken hun hart aan Jezus gegeven. Ze hoorde wat boven, zin gaan kijken en gaven hun leven! Te gek! God was zo krachtig bezig, het maakt niet uit waar je vandaan komt, wat voor taal je spreekt, want als de eenheid er is word God zichtbaar! Na de dienst was het weer eten en slapen.

25 Maart 2010
Vanmorgen heb ik tijdens de dienst op bed gelegen, het ei die ik had gegeten was toch niet zo goed gevallen (we vonden hem er al raar uitzien). Details zal ik jullie besparen! ;)
Aan het begin van de middag heb ik maar wat sultana's gegeten en zijn we daarna naar het strand gegaan. Echt heerlijk! Het is hier zo ontzettend mooi, met geen pen te beschrijven!

We hebben de hele middag gezwommen en heerlijk van elkaar en met elkaar genoten. Er kwam nog een man naar ons toe (uit Amerika) en vroeg wat wij aan het doen waren, want hij had nog nooit gezien dat een groep Nederlanders en een groep Cambodjanen samen een hele middag met elkaar optrokken en zoveel plezier konden maken! Dat is nou de eenheid die God geeft! ;)

Savonds kregen we weer rijst te eten, hebben we samen weer een dienst gehad, koehandel gespeeld (natuurlijk!) en om 23:50 lag ik dan eindelijk in mijn bed!

26 Maart 2010

Vanmorgen was het weer om 7 uur eten en om 8 uur begon de dienst. De aanbidding hier is zo ontzettend goed! Niet te beschrijven. De mensen hier zijn gewoon echt en zichzelf, echt gaaf om te zien. Pieter gaf les, daarna Maaike over de relaties die je met God kan hebben, zowel een werkrelatie als een persoonlijke intieme relatie, daarna moesten we in groepjes uit elkaar om erover te praten en om voor elkaar te bidden. Na de dienst kregen we weer eten, voor de verandering rijst met van alles en nog wat, zoals gewoonlijk dus. ;)

In de loop van de middag moesten Erwin en ik met 'Je bent uniek' bezig, we hebben een filmpje in elkaar gezet met foto's van ons team en het team van Cambodja om zo de uniekheid van elke persoon te laten zien en om duidelijk te maken dat God ons uniek heeft gemaakt en dat Hij ons uniek heeft bedoeld met allemaal een eigen taak en talenten.

Savonds aten we weer rijst en om 19:30 wat het tijd voor de Holy Spirit avond. Ik was echt benieuwd wat er allemaal zou gaan gebeuren, want wij moesten voor de zieke mensen bidden.

De avond begon weer met heerlijke aanbidding, daarna moesten wij voor een paar mensen bidden voor de doop in de Heilige Geest. Wij mochten voor een Nederlands meisje bidden, maar eerst moesten we uitleggen wat het nou eigenlijk inhield. *slik! Je leert maanden over dit onderwerp, je haalt dit onderwerp binnenstebuiten, maar als je het ineens moet uitleggen.. Ik was het ineens kwijt, gelukkig kwam Joke te hulp. Toen ik aan het bidden was, was het niet alleen voor de doop in de Heilige Geest, maar het was ook gewoon voor haar zelf. Woorden stroomden uit mijn mond, vannuit God's hart.. het raakte me zo ontzettend! Het was zo gaaf om God weer van zo dichtbij te ervaren en Hem Zijn werk zien doen!
Daarna gingen we weer verder met aanbidden en ineens begonnen er wat mensen te huilen, God was bezig, dat was duidelijk! Hij was bezig met het genezen van harten. Anna kwam met een beeld, Renate vulde het aan met wat zij had gezien en dat verhaal samen maakte een beeld wat God die avond deed. Het genezen van harten! Mensen gingen naar voren die zich aangesproken voelden en wij mochten weer gaan bidden met ze.. Ik bad ook met een Cambodjaanse vrouw, het was erg indrukwekkend. Na dit gebeuren hadden we pauze en mochten we na de pauze met de zieken bidden. Ik bad samen met Esther voor een vrouw die erg pijn had in haar knie en in haar hiel, wij baden en God genas haar! WAUW! How great is our God!

Na de dienst was er een groot feest en heb ik allerlei Cambodjaanse moves geleerd! Echt gaaf, en natuurlijk leerde ik ze wat van onze moves. Om 00:30 was ehet wtijd om te slapen. Ik stond vandaag weer verbaasd over de grootbeid en de goedheid van onze God!

27 Maart 2010

Vandaag was het afscheid nemen van Kampot en van de mensen daar. De ochtend begon gelukkig wat later, namelijk om 8 uur, dus we konden een klein beetje uitslapen. Om 8 uur gingen we eten, de rest van de ochtend heb ik een beetje ingevuld met muziek maken (samen met wat Cambodjanen, erg leuk!) en met een beetje relaxen. Heel wat mensen van de groep gingen Kampot in met de scooter. Heb even heerlijk kunnen genieten van een klein beetje vrije tijd. Afscheid nemen is niet leuk! Vooral niet als je merkt dat de groep waar wij in zaten echt een eenheid werd, ook al kom je uit een ander land en spreek je elkaars taal niet, de liefde van God doet zoveel! Onvoorstelbaar! Ik zal ze missen!

Aan het eind van de middag kwamen we weer aan in Phnom Penh, hebben we even gerelaxed en zijn we savonds uit eten gegaan! :) Heerlijke pizza!

28 Maart 2010
Vanmorgen gingen we al vroeg weg om een kerk te bezoeken in Phnom Penh, daar aangekomen zag je de arme buurt rondom de kerk. Ik heb die ochtend mee mogen spelen met het muziekteam, ik moest piano spelen, Anna zei dat het alleen akkoorden waren, dus ik zag het enigzins wel zitten. Daar aangekomen merkte ik dat de tekst niet in het Engels stond, maar in het Khmer.. oftewel ik snapte er geen biet van. Ik heb maar een beetje op gevoel mee gespeeld en als ik er echt niet uitkwam stond er een lieve Cambodjaanse vrouw naast me die aanwees waar we ongeveer zaten.

Na de dienst heb ik buiten even met de kids gespeeld, je echt verstaan doen ze niet, maar als je maar iets doet doen ze al gauw mee. Ze mochten even met mijn camera spelen wat ze maar al te leuk vonden en al gauw hingen ze de hele middag een beetje aan me.

In de middag kregen we eten (BROOD!) en om 3 uur was het tijd om wat leuks te doen met de jeugd. De jeugd van daar opende de middag met aanbidding, daarna kwam Jesse met een preek en gingen we daarna de dans Steps aan leren. Steps is een dans zonder muziek, alleen met klappen en stampen. Echt grappig om te zien! De jeugd daar genoot er ook vollop van. Daarna liet Jesse zijn talenten zien; breakdance! Wat ze ook geweldig vonden, de Cambodjanen deden erg hun best om mee te doen, daarna leerde Jesse nog wat moves aan.

De rest van de middag hebben we gevuld met volleybal en frisbeeën. Als je daar mee doet als meisje, wat ze al enigszins raar vinden, doen ze heel voorzichtig, te voorzichtig! Wel grappig hoe zo'n rekening ze ermee houden. We hebben echt een gave middag gehad! Natuurlijk hebben we ook een groepsfoto gemaakt!

Toen we weer terug waren in het hotel gingen we naar Savanna, een grote winkelcentrum waar we een paar uur mochten rondlopen, we moesten namelijk wachten op de andere groep die met Gerard naar een andere kerk waren geweest. Toen ze terug kwamen hebben we heerlijk patat gegeten in de KFC, zijn we nog heel even Savanna binnen geweest en zijn we daarna weer terug naar het hotel gegaan.

Filmpje 27+28 Maart

29 Maart 2010
Om 7 uur vertrokken we vanuit ons hotel. We moesten onze koffers achterlaten, alleen de waardevolle spullen en 1 extra setje schone kleren mochten mee. We wisten niet wat ons te wachten stond, dus we deden wat er gezegd werd en gingen vol verwachting de bus in. We werden weer in twee groepen gesplitst en we gingen allebei onze eigen kant uit.

Allereerst bezochten we een kinderproject. Hier leren de kinderen God kennen. Echt bijzonder om te zien! Ze leren liedjes en bijbelteksten, krijgen poppenkast, een verhaal en moeten zelf ook vragen beantwoorden.

De poppenkast ging over schoon drinkwater, de kinderen kregen eerst de poppenkast te zien en moesten daarna antwoorden waarvan ze ziek konden worden en wat ze moesten doen voordat ze water konden drinken (eerst koken daarna drinken). Ook leren de kinderen hier alles over hygiëne en ga zo maar door! Een super goed project, eerst mochten veel kinderen niet heen, omdat de verhalen over Jezus gaan, maar nu ze weten dat het zulke goeie invloed heeft op de kids, ook kwa hygiëne, mogen ze toch heen en veel ouders kijken mee.

Na weer een tijdje in de bus gezeten te hebben bezochten we een hutje met een ander project. We werden geconfronteerd met AIDS en HIV.. Vreselijk! Een vrouw vertelde hoe ze besmet was geraakt en dat ze het heeft overgedragen aan haar zoontje van 10.. ze werden samen verstoten door de samenleving.. Dit project laat ook weer zien wie Jezus is en ze leren hierdoor God kennen. Op die manier krijgen ze nieuwe hoop, nieuwe kracht en een nieuw leven. De getuigenissen van deze mensen zijn zo indrukwekkend en zo sterk! Het heeft me erg geraakt, de verhalen, de leed en de pijn waar ze nog steeds inzitten. We hebben voor ze mogen bidden om ze te zegenen en daarna baden ze voor ons.. een glimlach op mijn gezicht, maar mijn hart huilde..

Na dit project moesten we een stukje lopen om het tienerproject te zien. Een indrukwekkende groep met tieners die hun leven geven om over Jezus te getuigen. In hun gezin, familie en bij hun vrienden. Tieners die verstoten zijn door mensen omdat ze christen zijn geworden, maar ook tieners die door hun getuigenis te vertellen hun hele familie hebben bekeerd en/of vrienden.
Hier mochten we ook weer voor de tieners bidden en later baden zij voor ons.. wow wat werkt God krachtig door ze heen! Ze leggen je nog maar net de handen op, ze bidden (wat je dus niet kan verstaan), maar je voelt Gods kracht er zo doorheen stromen en je ontvangt zoveel liefde. Onbeschrijfelijk!

Na deze middag hebben we daar gegeten en zijn we met de bus doorgereden naar het volgende project. Weer in een hutje waar ze 1x in de maand bij elkaar komen om hun verhaal te delen. Om Jezus te leren kennen, om te leren om samen te zingen enz. Ook hier weer veel verhalen over mensen met AIDS en HIV.. vreselijk! Laurens deed een verhaal over de liefde van God en je zag hoe het ze raakte.. Ook met deze mensen mochten we weer bidden en mochten we ze zegenen.

Hierna stond iets spannends te wachten. Met de bus werden we naar een plek gebracht waar we vervolgens met een vlot naar de overkant moesten. Daar aangekomen werden er een paar met scooters weggevoerd en wij moesten met heel wat mensen in 1 jeep, wel lekker knus achterin. Wat het plan was, ze brachten ons naar een slopperwijk om daar vervolgens 2 dagen en een nacht door te brengen. WOW!

Daar aangekomen voelde ik me echt raar, in dat land kijken ze zoiezo naar je omdat je blank bent en omdat ik blond haar heb, maar daar was het helemaal raar. Ze keken je aan net alsof ze het nog nooit gezien hadden. 1 jongentje van ongeveer anderhalf moest keihard huilen toen ik naar hem zwaaide, uit paniek zocht hij gauw zijn moeder op.. arm kind!

We kregen onze slaapplaats te zien, boven in een hutje op een matje.. Een douche was er niet, maar gelukkig was er wel wat water wat we eerst even moesten pompen. Eten was er voor ons wel geregeld, erg lux, en veel lekkerder dan uit het hotel.. Om te eten was 10x niks, om je heen staan zo'n 50 mensen met knorrende magen en jij hebt voor je heel wat schalen met veel eten. Vreselijk! De confrontatie op zulke momenten is erg groot..

Savonds gingen we op een bijzondere manier afwassen, hebben we nog muziek gemaakt (zingen en Sam speelde op een jambee), hebben we een potje koehandel gespeeld en toen moesten we maar gaan slapen.

Gelukkig hadden we een klamboe waar we onder sliepen, want ongedierte heb je daar heel veel.. Ik heb die nacht weinig geslapen, ik heb meer wakker gelegen met het besef hoe de mensen daar moeten leven dan dat ik niet lekker lag.. Ook had ik het erg benauwd door al dat stof daar.. dus heb ik ook veel gehoest.. Een gezonde omgeving is het niet.. Kan me niet voorstellen om daar voor altijd te moeten leven..

30 Maart 2010

Om 5 uur werd ik definitief wakker, ik kon echt niet meer liggen, het was te benauwd en het stof zorgde ervoor dat ik de hele tijd moest hoesten als ik lag.. Ik moest wachten totdat we eindelijk op mochten staan. Ik kan het me echt niet voorstellen dat mensen zo kunnen slapen en dat elke nacht. Wel vond ik het een vette ervaring! Zo kan je tenminste echt zien, voelen en proeven hoe de mensen hier moeten leven. Ik mag niet klagen, want ik sliep nog in een lux hutje vergeleken met de rest..

Vandaag was het de dag om de campagne te houden, we hadden 2 lange diensten met aanbidding, preken, dans, drama en veel gebed (we mochten veel met mensen bidden). Veel mensen hebben hun hart aan Jezus gegeven die dag, hebben de doop in de Heilige Geest gehad en zijn genezen van hun ziektes! Echt super gaaf! Op het laatst moesten we met het hele NL team een tunnel maken, daardoor moesten de zieke mensen heen lopen, terwijl ze liepen baden wij en af en toe legden we 1 hand op hun schouder of hoofd. Het ging heel snel en er liepen heel wat mensen doorheen. Aan het eind vroeg Gerard wie er genezen waren en heel wat handen gingen de lucht in.. wauw.. onvoorstelbaar!!

Ook heb ik nog voor kort bij het kinderprogramma gekeken, alles is zo anders, die kinderen genieten er zo van! ;)

In de avond waren we weer in het hotel, hebben we gelijk gedouched (want daar hadden we het niet gedaan, alleen met verfrissingdoekjes) en onze kleren een beetje uitgespoeld. Echt apart.. wij zijn weer terug in het hotel, maar de mensen daar leven daar gewoon verder..

Later zijn we weer naar de KFC gegaan en hebben we nog even bij Savanna rondgekeken. Apart om nu weer in een normaal bed te slapen..

Filmpje; 29+30 Maart 2010

31 Maart 2010

Killing Fields.. dat is waar we naar toe zijn geweest.. 1 woord.. VRESELIJK! We hebben daar een tijd rondgelopen en hebben een gids in dienst genomen om de verhalen te horen.. Eerst zie je een meters hoge kast met schedels, kapotgeslagen.. daaronder kleren die de mensen toen droegen.. afschuwelijk!! We zijn daar rond gaan lopen en zijn gestopt bij verschillende dingen en hebben de verhalen gehoord over wat er allemaal gebeurd is.. je kan het niet voorstellen hoe mensen zulke afschuwelijke dingen doen! Sommige botten en kleren steken nog boven de grond uit, door het zand heen..

Na de killing fields zijn we naar een gevangenis geweest waar ze verbleven voordat ze naar de killing fields gingen.. waar ze gemarteld zijn.. Overal hangen daar foto's van mensen die mishandeld zijn, voorwerpen waar ze mee mishandeld zijn en noem maar op.. afschuwelijk! Als ik er aan denk word ik nog misselijk..

Ik kan er niet bij hoe mensen zulke gruwelijke dingen kunnen doen, dat ze daarnaast nog eens foto's ervan maken.. je ziet mensen met pijn en angst in hun ogen.. Ik ga er verder niet teveel op in.. maar het was vreselijk! (foto's ervan zet ik er niet neer.. als kids hier kijken.. het is niet zo'n fijn gezicht..)

1 April 2010

In de ochtend gingen we naar de Russische markt om de laatste dingetjes in te slaan voor de mensen thuis. Het is niet echt iets voor mij, het is overdekt, dus echt super warm en benauwd en door de geur van het eten word je echt beroerd. Maar met Manon was het echt lachen! We gingen afdingen en af en toe lukte dat aardig!

Na het inkopen moesten we terug naar het hotel om onze koffers verder in te pakken en ons klaar te maken voor de terugreis.. vreselijk, afscheid nemen van Cambodja, maar ook wel weer fijn om naar huis te gaan. In Phnom Penh hebben we afscheid genomen van Joke en nog wat mensen van haar team.. daarna zijn we gaan vliegen.
We moesten een tussenstop in Singapore maken (net zoals de heenreis), alleen hadden Manon en ik niet door dat de tijd een uur vooruit moest. Dus wij op ons luie gemakje overal rondkijken, want er was een vlindertuin en grote vissen, een supermarkt en een burger king.. Op een gegeven moment dachten we maar even om terug te gaan naar de gate zodat we daar nog even konden relaxen voordat we terug gingen.. Wij die kant op kwamen we Pieter tegen (in de stress!), want we hadden nog 5 minuten om in te checken.. OEPS! We hadden gewoon bijna onze vliegtuig gemist.. Bij de gate aangekomen kreeg ik gelijk wat studenten aan mijn nek, ze waren super bezorgd geweest (we waren drie kwartier te laat!) en ze hadden zelfs voor ons gebeden (de schatten!).

2 April zijn we om 7 uur (Nederlandse tijd) geland en is het 'normale' leven weer begonnen.